چه تاریک و چه دلگیرم در این شبهای بعد از تو

                                                 به زخمی خو گرفتم ،زخم نا پیدای بعد از تو                    

                     منم با یک سبد آواز همراهی،تو تنهایی

                                                           و من حالا به فکرم،فكر يك تنهاي بعد از تو

                     و شعرم شاخه ي تنگ قفسهاي من من شد

                                                          غزلِ اين يار ديرينه كه شد آواي بعد از تو

                     و چون رودي كه گم كرده خم دريايي خود را

                                                          نمي دانم چه بايد كرد َفرداهای بعد از تو

                    تو صبحی در شب یلدای من بودی،ولي اينك

                                                       چه تاريك و چه دلگيرم در اين شب هاي بعد از تو