((((( نظر يادت نره دوت گلم )))))

 مرد جوانی نزد پدر خود رفت و به  او گفت : 

می  خواهم ازدواج کنم . پدر خوشحال شد و پرسید : 

 نام دختر چیست ؟   مرد جوان گفت :

نامش سامانتا است و  در محله ما زندگی می کند . پدر ناراحت شد . صورت در

هم کشید  و گفت :  من متاسفم به جهت  این حرف که می زنم . اما تو نمی توانی با

این دختر ازدواج  کنی چون او خواهرتوست  خواهش می کنم از این موضوع چیزی  

به مادرت نگو . مرد جوان نام   سه دختر دیگر را  آورد ولی جواب پدر برای هر کدام

از آنها همین بود . با  ناراحتي نزد مادر  خود رفت و گفت : 

مادر من می خواهم  ازدواج کنم اما نام هر دختری را می آورم پدر می گوید که او 

خواهر توست ! و نباید به تو بگویم  مادرش لبخند زد و گفت :   نگران نباش پسرم .  تو

با هریک از این دخترها که خواستی می توانی ازدواج کنی .  چون تو پسراو نیستی . .

برای عکس هایی که پاره کردم و سوزانـدمشان...

برای دفتر خاطراتم که مدتهاست دیگر چیزی در آن نمی نویسم...

حـتـی برای آدمهای حسودی که دورو برم می چرخیدند و خـیـلـی دیـــرشناختمشان...!

برای بـی خـیـالــی و آرامشی که مدتهاست که دیگر ندارمش...

خنده هایی که دارم فراموششان می کنم...

و برای خودم که حالا دیگـر خیلی عوض شده ام!

                                                                    راستی...؟؟؟؟

می دونی وقتی خدا داشت بدرقه ام می کرد بهم چی گفت !؟

جایی که می ری مردمی داره که می شکننت..

نکنه غصه بخوری ، تو تنها نیستی..

تو کوله بارت عشق می ذارم که بگذری، قلب می ذارم که جا بدی...

اشک می دم که همراهیت کنه و مرگ که بدونی بر می گردی پیش خودم...

      یکی را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نمی داند،نگاهش میکنم شاید

      بخواند از نگاه من که او را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نگاهم را

      نمی خواند ،به برگ گل نوشتم من که او را دوست میدارم ولی افسوس

   او گل را به زلف کودکی آویخت ،صبا را دیدم و گفتم صبا دستم به

                              دامانت   بگو از من به دلدارم تو را من دوست میدارم ولی افسوس ز ابر تیره

                              برقی  جست و روی ماه تابان را بپوشانید،من به خاکسترنشینی عادت دیرینه

                              دارم سینه مالامال دور اما دلی بی کینه دارم پاکبازم من ولی  آرزوی عشق

                              بازی،مثل هر جنبنده ای من هم دلی در سینه دارم.

اگر من جای او بودم
همان یك لحظه ی اول
كه اول ظلم را می‌دیدم از مخلوق بی‌وجدان،
جهان را با همه زیبایی و زشتی، به روی یكدگر، ویرانه می‌كردم
عجب صبری خدا دارد!!
...

اگر من جای او بودم، كه در همسایه ی صدها گرسنه،
چند بزمی گرم عیش و نوش می‌دیدم نخستین نعرة مستانه را خاموش آن دم بر لب پیمانه می‌كردم
عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم، كه می‌دیدم یكی عریان و لرزان
دیگری پوشیده از صد جامه ی رنگین، زمین و آسمان را
واژگون مستانه می‌كردم.
عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم، نه طاعت می‌پذیرفتم
نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز كرده
پاره پاره در كف زاهد نمایان سجده ی صد نامه می‌كردم.
توضیح: سبحه ی صد دانه هم خوانده ایم
عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم، برای خاطر تنها یكی
مجنون صحراگرد بی‌سامان هزاران لیلی نازآفرین را كو به كو
آواره و دیوانه می‌كردم.
عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم، به عرش كبریایی با همه صبر خدایی
تا كه می‌دیدم عزیز نابجایی ناز بر یك ناروا گردیده، خواری می‌فروشد
گردش این چرخ را وارونه بی‌صبرانه می‌كردم.
عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم، كه می‌دیدم مشوش عارف و عامی
ز برق فتنه ی این علم عالم‌سوز مردم‌كش، به جز اندیشه ی عشق و وفا،
معدوم هر فكری در این دنیای پرافسانه می‌كردم.
عجب صبری خدا دارد !
چرا من جای او باشم ؟!
همین بهتر كه او خود جای خود بنشسته و تاب تماشای تمام زشتكاریهای این مخلوق را دارد
وگرنه من به جای او چو بودم، یك نفس كی عادلانه سازشی با جاهل و فرزانه می‌كردم
عجب صبری خدا دارد !
عجب صبری خدا دارد   

روی آن شیشه تبدار تو را " ها " کردم

         اسم زیبای تو را با نفسم جا کردم

             حرف با برف زدم

                  سوز زمستانی را با بخار نفسم وصل به گرما کردم

                          شیشه بد جور دلش ابری و بارانی شد

                                شیشه را یک شبه تبدیل به دریا کردم

                                      عرق سردی به پیشانی آن شیشه نشست

     تا به امید ورود تو دهان وا کردم

           در هوای نفسم گم شده بودی ای عشق

                  با سرانگشت تو را گشتم و پیدا کردم

                      با سرانگشت کشیدم به دلش

                          عکس تو را عکس زیبای تو را سیر تماشا کردم

                               و به عشق تو فرآیند تنفس را

                                   هم جذب اکسیژن چشمان تو معنا کردم

                                        باز با بازدمی اسم تو بر شیشه نشست

                                             من دمم را به امید تو مسیحا کردم

      پنجره ، دفترم امروز شد و شیشه غزل

           و من امروز براین شیشه تو را " ها " کردم

                 آن قدر آه کشیدم که تو این شعر شدی           

                      جای هر واژه ، نفس پشت نفس جا کردم

 اگه دلت گرفته ....

اگه احساس تنهايي ميكني....

اگه خالي دستات.....

اگه فكر ميكني تمام دراي دنيا به روت بسته شده...

اگه احساس ميكني هيچ كس نيست تا به درد دلات گوش كنه....

واگه دوست داري احساس واقعي عشق رو بدوني

بدون همه ي اينا فقط يه فكر ويه احساسه 

خدا هم تنهاست"اما عاشق وديوانه ي معشوق

فقط اينو بدون خدا به اندازه ي تمام تنهايي آدما تنهاست اما اونم منتظر ماست تا بهش سر بزنيم وبهش فكر كنيم همون طور كه اون در تمام تنهايي ها وغصه هاي دنيا با ماست

هروقت دلت پراز غصه هاي دنيا شدبدون خدا يه گوشه داره به حرفات گوش ميده ومنتظره تا براش درددل كني واونو احساس كني

بي عشق زندگي محال است افلاطون